Tutoring ifadesinin kökü; Batı eğitim kültüründeki, "Tutor" yani "Özel Eğitim Uzmanı" kelimesine dayanır. Bir "Tutor"un öğretmenden farkı, sadece ders vermekle kalmayıp, öğrencinin akademik kimliğiyle ilgili her türlü çalışmayı yapmasıdır. Detaylı bir biçimde ifade etmek istersek...

Öğrencinin;

• Okul içi derslerinin takibi

• Eksik kalan konu bilgisinin takviye edilmesi

• Hakkında rapor tutarak bilimsel uygulamalarda bulunması

• Diğer sorumlu öğretmenlerle temasa geçerek, okul içi - okul dışı tüm davranış ve eylemlerinin gözlemlenmesi, gerekirse müdahale edilmesi

• Velisine aylık ve dönemlik gelişme raporları sunulması

• Rehberlik düzeyinde koçluk desteği edinmesi

Özel Eğitim Uzmanı'nın görevleri arasındadır.

      Burada dikkat edilmesi gereken en önemli husus, bir Tutor'un öğrenciye olabilecek en yakın konumdaki insanlardan birisi olduğu gerçeğidir. Bu yüzden öğrenci ve uzman arasındaki ilişki, çok daha net ve etkili biçimde göze çarpacaktır. Yani,

• "Ben gereken herşeyi yaptım, ancak çocuğunuz almıyor."

• "Dikkatini toplayamıyor, anlattıklarım boşa gidiyor."

• "Dersi dinlese başarılı olur ama dinlemiyor." şeklinde bahaneler

bir özel eğitim uzmanı için geçerli olamayacaktır. İstenilen verim, öngörülen süre içerisinde açığa çıkması bu yolla garantilenmiş olur.

      Tutoring sistemi, üç yerleşimli bir sistemdir.

• Eğitimin yoğun kısmının yapılacağı bir ofis,

• Sonuçların gözlemlenerek yorumlanacağı bir okul ve

• Çalışma tekrarlarının gerçekleştirilip, raporlarının sunulacağı bir ev...

Bir öğrenci için Tutor; ofisinde bir lider, okulunda bir öğretmen ve evinde bir arkadaş statüsündedir.